نگاه انداخت این سو تا به آن سوی بیابان را            تماشا کرد بر روی زمین آیات قرآن را

از این سو بر سر نیزه، سر جانان خود را دید            و از سوی دگر بر پیکرش، رد ستوران را

به سمت مضجع پاک پیمبر کرد، رویش را            و شرح ما وقع را داد، هر پیدا و پنهان را

تصور کن زنی در بین هرم دود و خاکستر            تسلا می‌دهد جمعی پر از تشویش و حیران را

چه بانویی که هفتاد و دو دفعه از نفس افتاد            ولی برخاست تا روشن کند تکلیف شیطان را

چه بانویی که با تیغ زبان بر باد حسرت داد            تمام آرزوهای قشونِ ننگ و عصیان را

به ظاهر زینب اما در حقیقت مرتضی بوده            که رسوا کرده آن قـوم پلید نامسلمان را

اگر آغاز شد این ماجرا در ظهر عاشورا            زده زینب بر آن طومار ذلّت، مهر پایان را